Przebieg konklawe

  wersja do druku

  poleć znajomemu

Dokładny przebieg konklawe określa dokument Universi Dominici Gregis z roku 1996. Przed konklawe zwoływana jest kongregacja ogólna kardynałów, do której zadań należy ustalenie dat pogrzebu zmarłego papieża oraz rozpoczęcia konklawe. Po śmierci Jana Pawła II kongregacja zebrała się po raz pierwszy 4. kwietnia 2005, po raz ostatni 12 dni później. Zgodnie z konstytucją o wakacie w Stolicy Apostolskiej i wyborze Biskupa Rzymskiego kardynałowie obradowali codziennie. Spotkaniom przewodniczył dziekan kolegium kardynalskiego, którym do chwili wyboru na Stolicę Piotrową był kardynał Joseph Ratzinger. Każdy z kardynałów złożył przysięgę, że wszystko, co zostanie powiedziane podczas kongregacji zostanie zachowane w tajemnicy. Przed konklawe powołano także kongregację partykularną, składającą się z kardynała kamerlinga Eduarda Martíneza Somalo oraz trzech wybranych losowo hierarchów poniżej 80. roku życia. Kongregacja ta miała za zadanie pilnować porządku i zachowania reguł podczas konklawe. Po raz pierwszy kardynałowie zebrali się na konklawe 18. kwietnia 2005. Rozpoczęło się ono wejściem 115 kardynałów do Kaplicy Sykstyńskiej, a następnie złożeniem przysięgi, po czym papieski mistrz ceremonii abp Piero Marini wypowiedział słowa Extra omnes (nikt więcej), oznaczające, że wszyscy nieuprawnieni muszą opuścić kaplicę. Mistrz ceremonii i wskazany przez kardynałów na kongregacji ogólnej duchowny wygłosili homilie do członków konklawe. Następnie także oni opuścili Kaplicę Sykstyńską, a dziekan kolegium otworzył konklawe. W wyborze papieża biorą udział wyłącznie ci z kardynałów, którzy nie przekroczyli 80. roku życia. Podczas pierwszego etapu głosowania (praescrutinum) kardynałowie otrzymali karty do głosowania, na które wpisali tylko jedno nazwisko. Karty wrzucono do urny, a trzech losowo wybranych kardynałów zliczało głosy: dwóch pierwszych skrutatorów odginało karty i notowało nazwiska, trzeci odczytał je na głos. W pierwszym głosowaniu nikt nie zdobył 2/3 głosów. Karty do głosowania spalono wraz z notatkami kardynałów, a z komina uniósł się czarny dym. Kolejne głosowanie odbyło się po południu. Również ono nie wyłoniło papieża. A także kolejne drugiego dnia rano. Jeśli po upływie trzech dni kardynałom nie udałoby się wybrać papieża, to wówczas zarządzona zostałaby jednodniowa przerwa na modlitwę. Jednak wybór kardynała Josepha Ratzingera nastąpił już drugiego dnia konklawe podczas czwartego głosowania. Po dokonaniu wyboru do Kaplicy przywołani zostali: sekretarz kolegium oraz mistrz ceremonii. Kardynałowi Josephowi Ratzingerowi zadano pytanie, czy przyjmuje wybór. Kardynał odpowiedzial accepto w tym momencie stał się automatycznie papieżem. Joseph Ratzinger zapytany o imię, jakie przybierze, odpowiedział: Benedykt XVI. Nowy papież założył białą sutannę w Kaplicy Paulińskiej, a z komina uniósł się biały dym, oznajmiający zakończenie konklawe. Po raz pierwszy rozległo się także bicie w dzwony.